Over mij
Mijn
naam is
Loes.
Net voor mijn 32e verjaardag val ik neer met een hartstilstand, voor de ogen van mijn kinderen van 1 en 4 jaar.
Eind 2008 krijg ik plots een giga ingeving. Ik laat alles voor wat het is en ga met de kinderen naar een vriendin. Bij binnenkomst hurk ik om het jasje van mijn 1-jarige uit te doen en ik val om. Ik voelde en zag mezelf in een vacuüm gezogen worden en alsof ik door een glazen koepel vanuit een nieuwe wereld naar mijn oude wereld keek. Geen paniek maar een immense rust kwam en in een split second wist ik; dit is het dan, jee, nu al?
Vier dagen lag ik in coma. Mijn lichaam werd gekoeld tot 32 graden.
Mijn overlevingskans was volgens de artsen een half procent.
En dat was
nog maar
het begin.
In de jaren daarna gebeurde dit steeds opnieuw: om de paar jaar viel ik neer met een hartstilstand. Een korte duizeling en ik lag op de grond.
Mijn ICD (inwendige defibrillator) haalde me keer op keer terug.
Als ik dan weer bij kennis kwam voelde dit steeds alsof ik bijkwam uit de meest lekkere slaap ever en er in de tussentijd een kaartendek aan informatie in me gestopt was. (Geen idee welke informatie overigens.)
Tot ik weer echt in mijn lijf kom en de snijdende pijn in mijn borst voel van de klap van de ICD, zie dat ik op de grond lig en de realiteit van de dag in het hier en nu in kickt. Fuck; it happened again.
Ik had nogal wat uit te zoeken.
Wat overbleef
toen alles
wegviel.
Tijdens mijn eerste hartstilstand gebeurde er iets wat me altijd is bijgebleven.
Ik voelde mezelf wegvallen. Een cocon in. Geen paniek. Geen angst.
Alleen een enorme rust en 'Oh, hier is het moment, oké.'
Toen ik uit mijn coma kwam viel me nog meer op.
Alles waar ik normaal iets van vond, was ineens verdwenen.
Geen oordeel.
Geen verwachtingen.
Geen moeten.
Geen verhalen over hoe het leven hoorde te zijn.
Er bleef alleen liefde over.
Volledig. liefdevol.
En nee, ik ben sindsdien niet iemand die overal liefdevol naar glimlacht.
Ik vind nog steeds van alles. Gelukkig.
Maar ik weet wel hoe het is om even voorbij al die verhalen te zijn.
En dat heeft mijn kijk op het leven voorgoed veranderd.
van overleven
Naar
onderzoeken
Na mijn hartstilstanden had ik meer vragen dan antwoorden.
Waarom reageren we zoals we altijd reageren?
Waarom blijft bepaald gedrag zich herhalen?
Waarom ontwikkelt de één bepaalde klachten en de ander niet?
En wat hebben onze geschiedenis, onze familie en onze ervaringen daarmee te maken?
Ik wilde het begrijpen.
Vanuit mijn werk in de jeugdhulpverlening en als moeder van kinderen die meer vroegen dan prima ouderschap, was ik al gewend om verder te kijken dan gedrag alleen.
Ik verdiepte me later in reflexintegratie, de Biologische Natuurwetten, biologisch decoderen en de levensblauwdruk.
Er ging een wereld voor me open.
Ik leerde totaal nieuwe verbanden zien en andere vragen stellen.
Wat wij als een probleem ervaren, kan ooit als oplossing zijn ontstaan.
Dat maakt het voor mij interessant om niet alleen te kijken naar wat er gebeurt, maar ook naar waarom juist deze reactie er is.
“In mijn hartstilstand
viel alles waar ik iets van vond weg, er bleef alleen liefde over.”
Een klacht vertelt niet het hele verhaal.
We zijn gewend om naar klachten en gedrag te kijken als iets wat ander moet.
Iets moet weg, beter, minder of juist meer.
Maar daarmee slaan we soms een interessante vraag over.
Wat vertelt het ons eigenlijk?
Ik kijk graag naar die laag er onder.
Door te onderzoeken, vragen te stellen, kennis te gebruiken en mensen zelf te laten ontdekken wat herkenbaar is en wat kloppend voelt.
Want een verklaring die nergens op aansluit, daar hebben we niks aan.
Het gaat niet om het vinden van een mooi verhaal. Het gaat om het ontdekken van verbanden die iets zichtbaar maken.
Het gaat ook niet zomaar om het oplossen van je klacht.
Het gaat om wat de klacht uit wil drukken over jou.
En daar van leren.
Hallo Hart
Leer het leven ondertitelen.
Dat is wat ik doe bij Hallo Hart.
Ik vertel er over aan coaches, therapeuten en andere nieuwsgierige mensen die verder willen kijken dan de klacht of het gedrag dat zich aandient.
Ik leer je biologisch denken, verbanden onderzoeken en kennis toepassen.
Over het lichaam, de verschillende weefsels (de 5 biologische natuurwetten), onze ontwikkeling, onze levensgeschiedenis en de invloed van familiepatronen.
Ik noem dat ondertitelen.
Want wat je ziet, hoort of voelt, krijgt soms een heel andere betekenis wanneer je het verhaal erachter leert kennen.
Ik geef cursussen zowel online als fysiek, ik coach de vrouwelijke ondernemers van de Fearless Ondernemen circle van Monique Lavec en geef bij ruimte 1 op 1 coaching.
Wil je met me praten over wat ik voor jouw praktijk of bedrijf kan betekenen?
Mail of bel me even. Ik denk graag mee.
Visie
Bla bla